Als je de weg kwijt bent….

Wat een zomer hadden we dit jaar. De meesten van ons zullen terugkijken op een mooie lange periode van zon en warmte. We hebben met ons allen weer eens wat minder gezeurd en meer geconsumeerd. De terrassen zaten vaak lekker gevuld en op veel plekken was de zonnebrand niet meer aan te slepen. Toch zijn we niet allemaal in Nederland gebleven en is half Nederland in de auto gestapt om diezelfde zon op te gaan zoeken aan de bekende Costa’s in Frankrijk, Spanje en Italië. Op zich best een interessant gegeven, wat op zichzelf al ruimte biedt voor een column…..

Toch ben ik zelf in Nederland gebleven en hier eens genoten van al het moois wat ons land heeft te bieden. Wat ik wel altijd doe tijdens de vakantie (en overigens met Carnaval ook…), ik doe mijn horloge af en gebruik als ik in de auto zit, zo min mogelijk mijn navigatiesysteem. Noem het een beetje raar of apart, maar ikzelf prefereer de term “bijzonder”. Mijn horloge gebruik ik niet omdat de vakantie en Carnaval voor mij niet gebonden zijn aan een vooropgezet tijdspad. Mijn navigatie gebruik ik niet omdat ik vooraf niet altijd weet waar ik heen wil en me graag laat verrassen. En dan kunnen er nog eens mooie dingen gebeuren!

Zo kwam ik onderweg naar nergens, veel interessante mensen tegen. En, als je een beetje open staat voor een kort gesprek en interesse hebt in de ander, ontstaan vaak mooie verhalen. Ik zal u er niet al teveel mee vermoeien, maar ik vond het de moeite meer dan waard. Zo stond ik voor ik het wist met de kinderen in de krant, hebben we een halve dag in een maisveld rondgelopen, kwam ik in gesprek met mensen uit verschillende windstreken van de wereld, zag ik dat de één twijfelde of de Porsche die hij had niet beter ingeruild kon worden tegen een Tesla en leerde ik hoe men op veel verschillende manieren koffie drinkt. En dat allemaal omdat ik om 09.00h niet wist, waar ik om 10.00h zou zijn…..

Nu hoor ik om me heen ook vaak sprekers en managers roepen dat we moeten focussen en ons moeten blijven richten op een bepaald doel. Dat doel moet dan vooral ambitieus zijn en alles moet aan de kant om dat doel te bereiken. Nu snap ik zelf ook wel dat een doel je een richting geeft in je (zakelijk) leven. Je kunt je focus op je doel houden en je daaraan vasthouden. Zolang dat doel maar reëel en haalbaar is, is het prima om dat voor ogen te houden. Maar ik ben ervan overtuigd dat de weg naar dat doel nét zo interessant is als het doel zelf. Het is alleen zo lastig om die weg uit te stippelen en je daar voor 100% aan te houden. Wat mij betreft is dat ook helemaal niet de bedoeling.

Hoe erg is het om eens de weg kwijt te raken? Hoe erg is het om er onderweg achter te komen dat je beter toch een andere afslag had kunnen nemen? De kunst is natuurlijk wel om dat tijdig te ontdekken en erkennen, zodat je de weg of je doel aan kunt passen. Want ik weet zeker: Als je de weg kwijt bent, kom je nog eens ergens….

Jeroen Reijns – accountmanager Midden- en West-Brabant